Kolekcija OBRADA DJURINA negde sa interneta


 

AJMO MALO DO DRUGIH SAJTOVA KOJI VOLE I CENE STARU MUZIKU IZMEDJU DVA RATA. OTĆI ĆEMO DANAS DA SLUŠAMO IZVESNOG OBRADA DJURINA NA SAJT KOJI JE OZNAČEN

DOLE

Advertisements

One thought on “Kolekcija OBRADA DJURINA negde sa interneta

  1. Obrad Đurin rodio se 17. avgusta 1885. godine, vjerovatno u Vojvodini. U Ameriku je otišao, po svoj prilici pred sam Prvi svjetski rat, da usavršava glas.
    U listu “Scranton Republican” iz Skrantona u Pensilvaniji, od 18. januara 1917., na str. 6, nalazimo sledeće:

    Russian music – was the theme at the meeting of the music department of the Century club Tuesday afternoon when an exquisite program was given. The program was arranged by Mrs. Aaron Goldsmith and Mrs. H. II. Brady preceded and made the announcements. Those who appeared were: Obrad Djurin. of New York; Mrs. J. A. Harkness and T. H. Rippard, cellist, of Wilkes – Barre. Mr Rippard’s niece, Miss Marlon Wallace, was the accompanist. Mr. Djurin, who is a young Serb, at present studying music in New York, made a most pleasing impression as soon as he came upon the platform. His voice, a tenor robusto, possesses much natural value and has been well trained under Klamroth, of New York. He gave first a group of Russian songs, “Oh, thou billowy harvest field.” by Rachmaninoff, with words by Tolstoi. The singer was at his best in the second number, “My Native Land.” His Serbian songs were rather more enjoyed than the Russian. It was announced by Mrs. Hark – ness that they had been constructed from memory and have not been printed. As an encore Mr. Djurin gave an Italian song. “Bocca Della Rosa.”

    Vidimo, dakle, da je on već tada učio pjevanje kod nekog Klamrota (ili neke g-đe Klamrot, pol ne može biti identifikovan, jer nema oznake Mr. ili Mrs., mada bi moglo da se radi o Viljemu Klamrotu (William Klamroth), koji je u to doba bio učitelj pjevanja.) Vidimo takođe da je američka publika mnogo više voljela njegove interpretacije srpskih pjesama nego ruskih, kao i to da su srpske pjesme koje je pjevao bile “iz pameti sastavljene”, tj. da nisu bile nigdje štampane i zapisivane, nego da je on pjevao ono što je od kuće donio.
    Prve snimke za Victor načinio je 1917. godine, uz pratnju Victorovog orkestra kojim je dirigovao Edward T. King.
    1924. godine aplicirao je za američko državljanstvo, koje je i dobio.
    Poslednje svoje zasad poznate snimke načinio je 1927., uz pratnju nekog nepoznatog tamburaškog orkestra.
    Umro je u maju 1968. godine, a kao mjesto prebivališta pominje se La Jolla, u grofoviji San Dijego (San Diego County), država Kalifornija.
    Snimao je srpske, hrvatske i slovenačke pjesme.
    Nepravedno je zaboravljen, a trebalo je da živi vječno u sjećanju naraštaja…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s